بعد از رفقا خسته و دلشکسته ام!!!!

بسم الله ........................

قبل از اینکه بیام و این مطلب رو آپ کنم کلی مطلب و دلنوشته تو ذهنم بود که بنویسم ولی حالا فقط این رو میگم:

۱)

 این وبلاگ به هیچ عنوان دیگه آپ نمیشه!!!!!!!!!

۲)

این روزا اینجاها مستی میکنم:

لینک اول(کانون فرهنگی رهپویان وصال):

www.rahpouyan.com

لینک دوم(وب سایت پنجره!!!!):

http://pangare.parsiblog.com/

---

نمیدونم چرا ولی مایل بودم فعالیتم در این وبلاگ رو با این بیت شعر تموم کنم:

ای که از کوچه ی معشوقه ی ما میگذری

با خبر باش که سر میشکند دیوارش

 

|+|

بچه ها دلتنگم!!!(به بهانه ی وصال بچه های کانون)

نمیدونم باید چی بگم فقط به قول استاد انجوی:

رهپویان وصال،وصالتان مبارک

بچه ها ما رو هم یاد کنید

---

---

دلم هوای جمعی رو کرده که به نظرم سالک تر از اون جمع پیدا نخواهیم کرد خوش به حالشون که ارباب اونا رو خرید و ای کاش................................!!!!!

التماس دعا

یا علی

|+|

هشت بیت دلتنگی و انتظار

  بسم رب الحجه(عج)

چقدر انتظار برای دیدنت سخت است                                                           

                                                             چقدر برای نقــــــــاش کشیــدنت سخت است

       چگونه جــــــمال تو را نگارینه کنــــد او                                                                 

                                                             که بهر کسی بجز خدای آفریدنت سخت است

                بـــــرای دیدن تو چه زجــرها کشیده ام                                                                      

                                                                    که صــــــــــــادقانه بگویم ندیدنت سخت است

       هـــــــــزارها هزار امتـــحان کردم و دیدم                                                                

                                                              ز بــــــازار خوبــــــــــان خریـــــدنت سخت است

       خمار آلـــــوده ی جامم نمودی و اکنـــون                                                               

                                                              به میکده در شان ساقی ندیدنت سخت است

چگونه از گنـــــــاه به درگاهت اعتراف کنم                                                      

                                                    که از سر بی مهری چهره در هم کشیدنت سخت است

   هزارها هزار تــــــوبه کردم و شکستم من                                                        

                                                        به این طریقه ی رندی،سالک پروریدنت سخت است

                چگـــــونه به پایان رســـــــــــانم این غـــزل                                                                    

                                                                  که صبـــــــر بهر هجـــــــر کشیدنت سخت است

|+|

آقاجون مهربونم..جون مادرت...خیمتو بده نشونم

و قبر بطوس یا لها من مصیبته                  قد جعت من الاحشام و الضفراط

الی الحشر حتی یبعث القائم                  یفرج عن الــــــــهم و الکـــــــربات

آقاجون....چی بگم..خودت خبر داری میدونی که باز هوائی شدم

آقاجون یه بار دیگه فقط یه بار دیگه:

نصیبم کن بوسه بر حرم با صفای خودت ای رضای من

دلم گرفته...داغونم....آقاجونم

اربابم....دریابم

|+|

توکلت علی الله

به نام تو که میدانی تنها محبوب منی

 

در این متحیرم که چرا مرا آفریدی!!!؟؟؟ 

از حیرتم رهاندی..... "و اذ قال ربک للملائکه انی جاعل فی الارض خلیفه"

در این تفکر که چرا مرا پروریدی!!!!؟؟؟

دلم خوش است که............. "و اخترتک لنفسی"

در این نگرانی که چه شود ختم کارم!!!؟؟؟

فرمودی:"الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا"

از این میترسم که آخر به تو نرسم و واصل نشوم!!!؟؟؟

فرمودی:"نحن اقرب الیه من حبل الورید"

امیدوارم که دوستم داری!!!؟؟؟

به یاد این آیه می افتم..میلرزم و میگریم:"الم یعلم بان الله یری"

به خودم میگویم: تو کجا و دیار یار کجا!!!؟؟؟

خوانده ام که فرمودی: "قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لاتقنطوا من رحمته الله..."

به خودم مینگرم.....هنوز مظهر حب الهی نشده ام!!!؟؟؟

خودت فرمودی:"الذین امنوا اشد حبا لله"

پس هنوز ایمان نیاورده ام تازه مسلمان شده ام!!!؟؟؟

خودت فرمودی:"...لا تقولوا آمنا بل قولوا اسلمنا...."

چشمانم هر چند زیباست ولی هنوز تو را ندیده ام!!!؟؟؟

هر چند فرمودی:" الله نور السماوات و الارض"

چه کنم......راه وصال چیست!!!؟؟؟

راه وصالت را هم نشانم دادی:"فمن کان یرجوا لقاء ربه فلیعمل عملا" صالحا و لا یشرک بعباده ربه احدا"

باز هم بهانه می آورم....خب این راه احتیاج به استاد دارد!!!؟؟؟

بهانه ام را از سر احسان جواب میدهی:" لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه"

سلوکم را ادامه خواهم داد و همواره مترنمم به این واژه ها:

توکلت علی الله

خودت فرمودی: "من یتوکل علی الله فهو حسبه"

 

|+|

آدینه ای دیگر بدون او

به نامش.....به يادش......برايش

---

و امروز چقدر امیدوار سر از بالشت غم برداشتم......فکر میکردم که این جمعه دیگر خواهی آمد...... تا در تلالو سبز نگاه هایت جان را فدایت سازم.....اما انگار هنوز زمین لیاقت حضورت را ندارد........... تو که حاضری مرا ببخش هنوز ما از پرده ی غیبت که گناهانمان است به در نیامده ایم که تو را ببینیم.....

"این استقرک بک النوی"

اگر میدانستم کدام دیار لیاقت داشته که پذیرای تو باشد.....

"دست افشان...پایکوبان میروم"

" بر در سلطان خوبان میروم"

را شعار خود میساختم به راه میفتادم که تو را یابم......زمانی را به خاطر می آورم که فقط به امید اینکه تو را خواهم دید زندگی را ادامه میدادم.....محبوب من بگذار بگویم که بار گناهانم دیگر این امید را هم از من گرفته است.................. روزي تو را خواهم ديد......روزي تو را ...............

دعایم کن عزيزتر از جانم!!!!!!

---

 

|+|

دلايل شخصي!!!؟؟؟

 در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم******بي خبر از همه عالم شوم اما نشدم 

     اين وبلاگ بدليل مسائل شخصي مدتي آپ نخواهد شد          

  يا علي            

|+|

محرم در راه است و اشكهايم همچنان جاري..چه شود ختم اين زاري..خداي من..حسين من

نميدونم كه چي بايد بنويسم..يعني هر وقت خواستم واسه شهدا بنويسم قلمم هنگ كرده و البته مغزم هم همينطور.. چي بنويسم از كسايي كه حسين رو ديدن و رفتن همين چند بيت و يك عكس از معراج شهدا(محل تفحص) و يا علي..

             الا يا ايها الساقي ز مي مستم بكن امشب                    

                                                         از آن مي كه كند من را خراب از نعره ي يا رب

             بده جامي و فرجامي ز دل بستان عزيز من                     

                                                        كه دل از بهر تو گردد شهابي آســــمان كوكب

---

                                                                                               

 

---

يا علي

|+|

چله ای بنام اشک و عشق

این روزا دلم بدجوری هوائی شده تا اسم خوشگلش رو زبونم میاد اشک امونم رو میبره....نميدونم تو اين چله چكار ميخوام بكنم ولي امشب تو مستيهام به اربابم قول دادم تو اين چله خودم رو پاك كنم تا محرم بتونم ميزبان غم و ماتمي بشم كه هر سال بهم عنايت ميكنه...امسال محرم بوي ديگه اي داره...امسال مجنون تر از قبل ميخوام واسه اربابم بخونم،اشك بريزم،قمه بزنم و ناله كنم....امسال محرم رو به نظر خودم عرفاني تر ميبينم....امسال اگر لقمه ي بزرگي برنداشته باشم با معرفت بيشتري در ميخونه اش زوزه ميكشم....امسال ميخوام با حسين(ع) مستي كنم. نميدونم كه چي بايد بنويسم ولي مينويسم چون بايد بنويسم از اربابي كه خيلي دوستش دارم. از آقايي كه خيلي آقاست از حسيني كه دعوت كرد و راه رو بست(كربلا رفتنم رو ميگم)شايد رفقايي كه اومدن تو وبلاگم و تيتر اين نوشته رو خوندن فكر كنن كه به دستوري كه داده بودن عمل كردم و وبلاگ رو با عرفان و سلوك آپ كردم......شايد منتظرن چله اي پيشنهاد بدم..ميخوام چله پيشنهاد بدم....سعي كنيم تو اين چهل روز واسه اربابمون روزي شده يك قطره اشك بريزيم.......... نتيجه اش رو ميبينيم مطمئنم.....سعي كنيم تو اين چله وقتي آب ميخوريم حتما"‌به حسين(ع)سلام بديم...سعي كنيم تو اين چله پاكتر بشيم و محرم رو با پاكي سينه زن و گريه كن شيم......                                       

                                                                  

                                                       چله ای مانده به غمها،چله ای تا التهاب 

                                                      چله ای مانده به ماتم،چله اي تا قحط آب    

                                                         

 

|+|

هيچ چيز براي نوشتن پيدا نكردم....

گاهي اوقات اونقدر توي نوشته هام گم ميشم كه نميدونم چي ميخوام بنويسم..... و گاهي اوقات(درست مثل الان) نميدونم از چي بايد بنويسم فكر ميكردم اگر وبلاگي بزنم كه كسي منو نشناسه و با اسم مستعار بنويسم ميتونم دلتنگيهام رو بيان كنم....اما نشد،نشد،نشد............................... نميدونم چرا اينطور شدم ولي با هيچ چيز و هيچ كس عشق نميكنم مگر:سجاده ام،محبوبم و اربابم قبلا" هر وقت دلم ميگرفت گوشي بود،چشمي بود كه به روحياتم آشنا بود ميرفتم واسش ميگفتم.....ميشنيد،ميخوند،آرومم ميكرد ولي الان ديگه اونم نيست......رفت اونم براي هميشه......                    با اونكه كار فرهنگي رو دوباره شروع كردم با اونكه اين روزا حجم دروس زياد شده با اونكه دور و برم خيلي خيلي شلوغه ولي: تنها ماندم......تنها ماندم......تنها ماندم.......................   زيارت شهدا،كميل،عاشورا،سينه زني،گريه،تبليغ....نميدونم  اگر روزي بياد كه اينا رو هم از دست بدم بازم قلمم ميتونه كمكم كنه كه دلتنگيهام رو كه گفتم ذره اي ازشون رو اينجا نمينويسم بيان كنم يا نه!!!!!!!! خيلي خيلي خيلي خسته ام.....          از خودم،از ديارم،از مردم،از گناه، از رياااااااا، از استقامت نداشتن،از زود جا زدن،از تهمت،از..... از همه خسته ام دارم ميرم واسه هميشه جائي كه دست هيچكس بهم نميرسه......روز وصال نزديكه..... دارم ميميرم..مطمئنم....دارم ميميرم.... به قول استاد انجوي منم سكته مغزي ميخوام!!!!!! ..........شايد فقط همين..............   

 

|+|